Brainy Mom

Ik heb sinds enige maanden een deal met mijn dochter van veertien. Zij kookt, dat kan ze beter dan ik, ze vindt het leuk ook (de kinderbescherming heeft het niet opgenomen in het artikel 'verboden kinderarbeid', dus ik ben helemaal legaal) en ik ruim af en pak de vaatwasser in. Heerlijk om thuis te komen van je werk, de deur open te doen en de geur van lekker eten op te snuiven. Je lieve pubermeisje druk bezig in de keuken te zien. Haar best aan het doen om het aanrecht zo netjes mogelijk achter te laten voor mij. Wat wil een alleenstaande moeder nog meer? (Euh 'heb je even?')

'Religie zou haar wel eens kunnen helpen'’ zegt de kinderpsychiater. Versta ik haar nu goed? Zegt ze echt 'religie'? Ik vraag hoe we onze dochter kunnen helpen minder angstig te zijn en de dokter schrijft geloof voor? 'Ik weet niet of jullie daar iets mee kunnen?' Mijn gezicht spreekt blijkbaar boekdelen.

Mette krijgt borstvoeding. Haar moeder, mijn dochter, zou zelfs als ze er niet van overtuigd was dat de rest minder is, toch niets anders durven. Ik ben namelijk van de moedermelkmaffia. Ik zou het niet zeggen, maar ze weet wat ik zou denken.